Traunstein – Berchtesgaden

Van Traunstein naar Berchtesgaden, een traject van 58 km. We fietsen eerst 15 km tot Teisendorf, een aangenaam en niet al te moeilijk stuk. In een bos komen we een koppel tegen dat van Berchtesgaden komt en ons waarschuwt voor het afgrijselijk steil stuk dat er voor Berchtesgaden zit aan te komen. Maar dat weten we al.

Van Teisendorf tot Bad Reichenhall is zo’n 20 km. Nog steeds heel aangenaam om te fietsen.

Höglwörth Stiftskirche St. Peter und Paul.

In Piding zijn Schloss Staufeneck en de Rokokokirche Maria Geburt interessante blikvangers. In de kerk raken we echter niet verder dan een traliehek.

Bad Reichenhall heeft drie interessante kerken: de St. Zeno Kirche, de Aegidikirche en de St. Nikolauskirche. Ook het Salzmuseum in de “Alten Saline” is het bekijken waard. We hebben tijdens een andere tocht al een dag in dit stadje verbleven en beperken ons dus tot een snack. Straks wacht ons immers de verschrikkelijke stijging!

Bad Reichenhall – hoofdstraat

Bad Reichenhall – ik word bediend…

De stijging is inderdaad vreselijk en wordt zuchtend en kreunend grotendeels te voet afgelegd. 16% over een quasi onbegaanbaar bospad, de fiets voor je uitduwend – geen tijd voor foto’s, enkel voor kommer & kwel, en kattengejammer…

Dit landschap is onze beloning.

Berchtesgaden: slot

Berchtesgaden: “foute” muurschilderingen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het stadje een belangrijke plaats in Duitsland: op de Obersalzberg, vlakbij Berchtesgaden, woonden Hitler en andere hoge Nazi’s.

Berchtesgaden: Een Christus met spinnewebben

Centrum Berchtesgaden

Berchtesgaden van buitenaf bezien. Het is gelegen is in het dal van de Berchtesgadener Ache en wordt omgeven  door hoge bergen. De bekendste berg is de Watzmann; omdat deze berg bestaat uit één hoge top en een aantal lagere wordt er gesproken over Watzmann mit Frau und Kindern. Het gebied waar Berchtesgaden in ligt wordt aan drie kanten begrensd door Oostenrijk.

Vreselijk eten: vettig vlees en een Knödel. Hij liever dan ik!

De kamer in het hotel leek nergens op en bezorgde me een aanval van “sjachernien”: een verlopen vertrek aan de achterkant, boven een steeg. De slechtste, tot nu toe.