Mijn eerste grote fietsreis (nadat ik twintig jaar niet meer had gefietst) was de zogenaamde Donauroute: een 350 km lang traject langs de Donau, dat redelijk vlak was. De afstanden per dag waren tussen de 60 en de 70 km en de reis was georganiseerd door Belgian Biking. Dergelijke reizen zijn heel comfortabel: het zijn individuele reizen, waarbij je op de kaart fietst (ik koop altijd de boekjes van Bikeline), maar waarbij het reisagentschap voor de hotels zorgt en voor het vervoer van de bagage van hotel tot hotel. Je neemt dus op je fiets enkel wat bagage mee voor onderweg; je vertrekt wanneer je wil, stapt af wanneer je wil en komt aan wanneer je wil.

De Donauroute is voor 90% verkeersvrij. Af en toe kleine, korte klimmetjes naar de belangrijkste bezienswaardigheden, maar meestal was het rustig fietsen op het jaagpad langs het water. Ik had toen wel niet de juiste uitrusting bij: géén fietsbroeken en dat heb ik geweten: mijn achterste voelde na de eerste dag aan als rauwe biefstuk!

De route voert vanaf de rand van de Vooralpen, door Strudengau en Nibelungengau en de vlakkere Wachau. Daarbij konden er voortdurend barokkunstwerken worden bewonderd, zoals de kloosters Klosterneuburg, Melk en Göttweig. En op bijna iedere heuveltop vind je een kasteel(ruïne).

Tijdens fietsvakanties in Beieren en Oostenrijk nemen we traditioneel het vliegtuig naar München. Daar blijven we dan een nachtje en de dag daarop pakken we de trein naar ons startpunt. In dit geval was dat Passau.

Fietsdag 1 – Passau – Schlögen
We zijn dus van München naar Passau gereisd, de driestromenstad, waar je zalig kunt rondslenteren. Als je de oevers volgt, kom je op het drierivierenpunt: Donau, Inn en Ilz.

Naast de Veste Oberhaus, moet je zeker de Dom bezoeken, waar je het reusachtige orgel kunt bewonderen.

En verder zijn er natuurlijk de smalle straatjes, de verborgen pleintjes en de gezellige terrasjes.

We fietsten over de Innbrücke naar Engelhartszell, waar zich het enige Trappistenklooster van Oostenrijk bevindt.  Je kunt er lekkere likeur kopen, maar ook de rococokerk bezoekenn waar naast de architectuur ook een paar schrijnen te bezichtigen zijn.

Vanaf Engelhartszell neemt het verkeer toe, evenals de stijgingen, en is er geen fietspad meer. Daarom lieten we ons overzetten met een fietspontje, en volgden verder het fietspad langs de linkeroever richting Schlögen. De ‘nederzetting’ Schlögen bestaat behalve uit het hotel nog uit een boerderij, een camping met kantine en een jachthaven, niet groot dus. We zijn in de buurt gaan wandelen en hebben daarbij een heuvel beklommen. De resultaten waren voor mij “totale uitputting”.

Maar wel een prachtig uitzicht over de  Schlögener Schlinge.

Daarna hebben de hele avond aan de bar van de kantine gehangen, kwestie van verder sportief bezig te zijn. In het pikkedonker wandelden we terug naar ons hotel. Best leuk!

Fietsdag 2 – Schlögen – Linz
Het eerste hoogtepunt is dus de grote Schlögener Donauschlinge. Twintig kilometer puur natuur, waar geen plaats voor auto’s is. Wat een weelde!

Dan volgen de bonte Donaumarkt Aschach waar we van oever wisselen en bezichtigen de cisterciënzerabdij Wilhering met een van de mooiste rococokerken van Oostenrijk. Anton Bruckner kwam hier het orgel bespelen.

Langs de Donau gaat het verder naar Ottensheim, waar we de rivier verlaten. We naderden snel Linz, dat na Wenen een van de belangrijkste steden van Oostenrijk is.  We steken de Nibelungenbrücke over en bereiken de verkeersvrije Hauptplatz.

We hebben meer dan genoeg tijd voor een uitvoerige bezichtiging van de stad, met bezoek aan wat kerken.

Fietsdag 3 – Linz – Grein
Na Abwinden fietsten we over het Donau Kraftwerk naar de andere kant om via een omweg naar de stift St. Florian te gaan. Het was tamelijk moeilijk om tot daar te geraken, want we moesten langs een heel drukke, gevaarlijke weg.

Sankt-Florian is vooral bekend om het klooster van de reguliere kanunniken van Sint-Augustines; de bijbehorende kloosterkerk is barok herbouwd in de jaren 1686-1751 en heeft een befaamd orgel, door Anton Bruckner werd bespeeld. We waren nog net op tijd om deel te nemen aan een begeleide rondgang, waarbij we de prachtige bibliotheek konden bewonderen, maar het graf van Bruckner konden we jammer genoeg niet meer zien omdat we al zoveel tijd hadden verloren.

Na St. Florian gingen we via Enns (de oudste stad van Oostenrijk) richting Donau, en haalden tot grote spijt van Peter Mauthausen niet meer, weer wegens dat tijdgebrek. Van Wallsee fietsten we over Ardagger naar Grein.

Fietsdag 4 – Grein – Spitz
Vanuit Grein rijden we langs de Donau naar de oude Romeinse stad Ybbs. In Ybbs hebben we de gelegenheid om heerlijk door de smalle straatjes te wandelen.

Vanuit Ybbs fietsen we naar Melk, met de schitterende barokklooster. We zitten hier op het mooiste stuk van de Donauroute: de Wachau, een gedeelte van het Donaudal waar veel wijnbouw plaatsvindt en dat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat.

Overigens: het benedictijner klooster van Melk speelt een rol in de bestseller “De naam van de roos” van Umberto Eco. Daarna worden we lui en gaan verder met een boot naar Spitz.

Fietsdag 5 – Spitz – Tulln
Dürnstein is onze eerste stopplaats. Het is een mooi dorp, dat hoofdzakelijk voetgangerszone is, en waar een mooie blauwe kerk te bezichtigen is.

Over de vlakke Donauradweg rijden we naar het schilderachtige, oude stadje Krems, het centrum van de wijnhandel. Bezienswaardig zijn onder andere de Steiner Tor, het raadhuis en de barokke Bürgerspitalskirche.

Op het terras bij deze poort hebben we een drankje genuttigd! We eindigen in Tulln, waar onder meer Egon Schiele-Museum gehuisvest is.

Fietsdag 6 – Tulln – Wenen
Vandaag enkel een korte tocht, langs talloze weekend-huisjes, Klosterneuburg (met wat mislukte foto’s van waterspuwers), de Kahlenberg en Nußdorf.

Klosterneuburg: kerk en bibliotheek

De weg stopte vlakbij de Stephansdom. Het hotel was een luxe 5 sterrenhotel in de buurt van de UNO, en dat hadden we wel verdiend.

Stephansdom

Er volgde nog een dagje Wenen, waarbij we strandden in Schloss Schönbrunn, dat vergeven was van de andere toeristen zodat we niet binnengingen. We hebben ook bij Sacher gegeten, waar op dat ogenblik een lading louche figuren zaten, zodat de sfeer bepaald verpest was. De dag daarop superlui met een limousine naar het vliegveld en terug naar Brussel-Antwerpen.

Een deel van de foto’s op deze bijdrage komen uit wikimedia commons (vooral de interieuren), een deel werd door mijzelf genomen. Er staan nog een aantal eigen foto’s foto’s onder de tab “Fietsfoto’s” (helemaal bovenaan).