In september 2009 fietste ik een heerlijke tocht van de Bodensee tot het Berchtesgadener Land en de Königssee. Weg van grote verkeerswegen doorkruiste ik de mooiste landschappen van Zuid-Duitsland. De tocht bracht me over 418 km van Lindau door het heuvelachtige Vooralpenlandschap naar Füssen waar slot Neuschwanstein wenkte en door de Pfaffenwinkel tot het eindpunt Berchtesgaden.

De route wordt gekenmerkt door het heuvelachtige Alpenvoorland en loopt ten dele ook over nauw met de natuur verbonden paden. Deels lange stijgingen en steile afdalingen, daarom vooral geschikt voor sportieve toerfietsers.

We hadden geboekt bij Alpenland Touristik, een zeer sympathiek bedrijfje waar we al eerder mee hadden gefietst.

Naast het gebruik van een GPS, hadden we ook een uitstekend Bikeline-boekje bij:

Klik HIER voor een kaart van het traject

Onze planning zag er als volgt uit:

Dag 1: Van Antwerpen naar München
Dag 2: Naar het vertrekpunt Lindau
Dag 3: Naar Oberstaufen (53 km)
Dag 4: Naar Nesselwang (46 km)
Dag 5: Naar Füssen – Buching (38 km)
Dag 6 : Naar Ohlstadt – Kochel (65 km)
Dag 7: Naar Bad Tölz – Schliersee (63 km)
Dag 8: Naar Bad Feilnbach – Bernau am Chiemsee (60 km)
Dag 9: Naar Siegsdorf – Traunstein (38 km)
Dag 10: Naar Berchtesgaden, (53 km)
Dag 11: Uitstap naar de Königssee (22 km)
Dag 12: Extra dag – Kehlsteinhaus (met de bus)
Dag 13: Terug naar München, Dag 14: Extra dag München, Dag 15: Terug naar Antwerpen

De hele trip bedraagt dus 13 artikels, die u hier en hieronder zal aantreffen.

Eerst gingen we dus naar München

Vroeg op om de trein van 5u38 naar Brussel-Zuid te nemen. Op dat uur zat er onnoemelijk veel volk op, dat eventjes de nacht had doorgedaan. Sommigen van die lui waren uitermate lawaaierig, om niet te zeggen dronken. Soit.

Na een koffie te hebben gehaald bij Sams Café (onze vaste stek in het Zuidstation) pakken we de trein van 7u18 naar Frankfurt. In de coupé zitten maar vier andere mensen: een echtpaar met een kind en een jongeman. Peter gaat al gauw de tweede koffie halen in de restauratiewagen. De reis gaat snel en zonder brokken; tussen Keulen en Frankfurt halen we 293 km per uur.

Ook het traject Frankfurt-München verloopt probleemloos. In ons gebruikelijk hotel in München aangekomen, blijkt de kamer veel kleiner dan anders te zijn; het ontbijt kost bovendien voortaan 20€ pp. Al te goed is buurmans gek en ik besluit dat dit de laatste keer is dat we daar hebben gelogeerd. Voor de terugweg heb ik trouwens toch al een ander optrekje gereserveerd.

We hebben nog tijd voor een wandelingetje langs de Isar, waar we natuurlijk verdwalen. Ik heb gelukkig mijn GPS-toestel in mijn broekzak en het toestel zet ons al snel weer op het juiste spoor. Zo zie je nog eens wat.

’s Avonds vinden we de weg terug naar Stoa (Gollierstraße 38, D-80339 Schwanthalerhöhe, München), een bruine kroeg waar je ook een eenvoudige maaltijd kunt nuttigen en waar geen toeristen komen (buiten ons, natuurlijk).

We aten en dronken buiten, ik nuttigde eend met Thaise accenten, daarna pakten we nog een glas Hefeweizen in de bar van het hotel en kropen toen voldaan onder de dekens.

De hele trip bedraagt 13 artikels – lees verder hieronder of klik op de tag Bodensee-Königssee om alle artikels onder elkaar te krijgen.

En de dag daarop bereikten we eindelijk de Königssee, het eindpunt van onze tocht. We moesten een bootje nemen vanuit Schönau am Königssee.

Qua toerisme leek het daar verdacht veel op Titisee – niet te doen, dus.  Overal toeristen en overal kraampjes met rotzooi.

Maar wel een mooi landschap. Het Duitse verkeersbureau zegt hierover: “De bedevaartkerk met zijn rode koepeldaken staat voor het indrukwekkende decor van de berg Watzmann. Omgeven door het smaragdgroene water van de Königssee heeft hij sinds de romantiek tal van landschapsschilders geïnspireerd.”

St. Barthelomä

Als in een prentenboek ligt de bedevaartkerk voor het bergpanorama van de Watzmann op een landtong in de smaragdgroene Königssee. Wanneer de stuurman tijdens de overtocht op zijn trompet blaast, klinkt de wereldberoemde echo van de Königssee – verder heerst hier een heerlijke rust. Rode koepeldaken en uivormige torenkoepels sieren de buitenkant, het interieur van de barokke kerk is een weerspiegeling van de Salzburger Dom. Hier heeft men een prachtig uitzicht op de oostelijke helling van de Watzmann.

‘s Avonds bekeek ik de tijdens de fietstochten opgelopen schade: een bult zo groot als een tennisbal op mijn linkerarm – zonder twijfel van een wesp. Een mijn benen stonden ook vol beten en blauwe plekken. Een echte doe-vakantie.

Peter eet weer iets vettigs!

Het hotel blijkt te zijn ingenomen door een 40-tal doofstommen, die absoluut niet geluidloos zijn…