Ik pleeg nogal graag door de haven te fietsen, richting Doel. Via de Kattendijkbrug verlaat ik Antwerpen. Vervolgens Oosterweelsteenweg, Kasteelbrug en Scheldelaan. En na 19 km bereik je Lillo. Fort Lillo is een fort en een kleine woonkern aan de rechteroever van de Schelde, volledig omgeven door de haven van Antwerpen. Het was vroeger een deel van het nu verdwenen dorp Lillo, vandaar dat ook de naam Lillo-Fort gebruikelijk is.

Lillo trekt vooral in de zomermaanden veel dagjestoeristen aan. Naast de wallen van het fort is vooral de St.-Benedictuskerk opmerkelijk: het gebouw is aan het einde van de 19e eeuw in neogotische stijl opgetrokken, maar de kleine toren heeft een neoclassicistisch fronton als bekroning.

(Fotograaf: Friedrich Tellberg in Wikipedia)

Het interieur was oorspronkelijk kaal, omdat de voorgangerkerk protestantse garnizoenskerk was. Nu zijn er beelden en meubilair in ondergebracht van de afgebroken kerken in de polder. In Lillo steken we de Schelde over met de veerpont en we stappen af in Doel.

Doel was tot 1977 een zelfstandige gemeente met een oppervlakte van 25,61 km² en telde in 1972 ca. 1300 inwoners. De deelgemeente Doel omvat naast de dorpskern de gehuchten Rapenburg, Saaftinge en Ouden Doel. Net ten noorden van het dorp staat een kerncentrale, die stroom levert aan afnemers in België, Nederland en Duitsland.

Doel heeft – buiten die kerncentrale – enkele opmerkelijke bezienswaardigheden, waarvan sommige uniek zijn in België.

• De dorpskern heeft een karakteristiek stratenpatroon in de vorm van een dambord, wat bijna nergens anders in België voorkomt.
• In de dorpskom staan verschillende burgerhuizen en boerderijen. Het oudste huis is het beschermde Hooghuis dat in 1614 is voltooid in Vlaamse renaissancestijl.
• De molen op de Scheldedijk is uit het midden van de 17e eeuw en behoort tot de oudste stenen windmolens in Vlaanderen.
• De parochiekerk is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouwhemelvaart. Het is een opvallend gebouw in neoclassicistische stijl dat tussen 1851 en 1854 werd opgericht volgens een ontwerp van Lodewijk Roelandt, stadsarchitect van Gent.
• Ten noorden van het dorp in het gehucht Ouden Doel bevinden zich aan de Schelde de laatste brakwaterschorren van België. In de schorren bevinden zich het haventje van Prosperpolder en het natuurreservaat Schor Ouden Doel (51 ha). [Bron: Wikipedia]

Doel trekt vooral in de zomermaanden veel dagjestoeristen aan. Een hoogtepunt vormt de jaarlijkse Scheldewijding die begin augustus plaatsvindt.

Het dorpje is echter in handen van de havenbaronnen en de betonboeren gevallen. Een aantal politici spelen dit smerig spel vrolijk mee. Het is op een schandalige wijze grotendeels vernietigd en het grootste deel van de bewoners is vertrokken. Hierover later meer, in een andere bijdrage.

Via de St.-Antoniusweg en de Oude Dijk bereiken we Kallo. Onderweg komen we nog een tolpoort of iets dergelijks tegen, die nergens naar toe leidt. Kafkaiaans!

Kallo bestond al in de 12e eeuw bestond Kallo als dorp in het Land van Waas en heette toen Calloo. Op bevel van de graaf van Holland werd in 1316 het dorp in brand gestoken en vervolgens onder water gezet. In 1582 werd ter bescherming tegen de Spanjaarden het “Fort van Liefkenshoek” gebouwd.

We rijden langs Beveren en Zwijndrecht en rijden via de Voetgangerstunnel terug naar hartje Antwerpen.

Info:

• Antwerpen-Doel via Lillo : 20 km (volgens mij is het eerder 27)
• Doel-Antwerpen via Kallo : 28 km
• Informatie over Doel en Kallo op de officiële website van Beveren

Meer foto’s onder de tab “Fietsfoto’s”