Met de fiets, de trein, te voet en soms met het vliegtuig…

De Abdij van Maulbronn geldt als een van de best bewaard gebleven middeleeuwse abdijen ten noorden van de Alpen; ze is dan ook sinds december 1993 opgenomen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

De abdij werd in 1138 gesticht door twaalf cisterciënzermonikken die uit de Elzas afkomstig waren. In 1147 werd begonnen met de bouw van de kerk. In 1178 werd de kloosterkerk – een drieschepige romaanse basiliek – aan de Heilige Maagd Maria gewijd. In het begin van de 13de eeuw werd er een driedelig portaal (het “paradise”) aan aangebouwd in een overgangsstijl tussen de romaanse en de gotische bouwstijl. Het portaal geeft toegang tot het binnenhof met dubbele bogen.

De gotische kruisgang uit de 13de-16de eeuw, het refectorium (1220-1225) en het parlatorium (1493) zijn erg mooi. Tot op de dag van vandaag bleven de omwallingen van het kloostercomplex met torens, administratiegebouwen en residentiële vertrekken erop en er rond bewaard.

Rondom het klooster werd een watersysteem met grachten, vijvers en plassen aangelegd, vooral om vissen te kweken. Ook de door de monniken aangelegde wijnbergen worden nog steeds bewerkt.

Door de opkomst van de reformatie moest de abt in 1537 vluchten naar Pairis in de Elzas en in 1556 werd het klooster opgeheven. Hertog Christoph von Württemberg liet er toen een school in oprichten, die tot op heden nog bestaat. Beroemde leerlingen van deze school waren o.a. Johannes Keppler, Friedrich Hölderlin, Hermann Hesse en Jonathan Zenneck.

De dag erna was aan Hirsau en Calw gewijd. In Hirsau bezochten we eerst de Aureliuskerk, die teruggaat tot 1070.

Daarna bezochten we het voormalige benedictijnerklooster Hirsau, dat een tijdlang een van de bekendste abdijen in Europa was. De ruïnes getuigen vandaag van haar vergane glorie. De abdij is gesticht in 830, beleefde jaren van voorspoed maar raakte daarna in verval.

Aan het eind van de 11de eeuw werd ze heropgebouwd. Het monnikenleven werd hervormd en volgde voortaan de regel van Cluny. Hirsau werd een belangrijk centrum voor de hervorming van het monnikenwezen in Duitsland. In het zog van de Reformatie werd de abdij in 1558 geseculariseerd. Reeds in 1692 was ze in een ruïne herschapen.

De ruïnes van het abdijcomplex in Hirsau bestaan uit overblijfselen uit verschillende periodes: de goedbewaarde romaanse basilica (ooit de grootste romaanse kerk in het zuidwesten van Duitsland), het gotische klooster, de laatgotische Mariakapel en de ruïne van een renaissancekasteel [bron: Schoolweb].

Te voet gingen we vervolgens naar Calw, dat een paar kilometers verder ligt. Onderweg kwamen we een leuk beeldje tegen.

Het was een rustige en aangename tocht.

Calw noemt zich de “stad van Hermann-Hesse”, als eerbetoon aan haar beroemdste inwoner. Het is een typisch stadje met smalle straatjes en steegjes, met vakwerkhuizen, monumenten en talrijke musea.

Natuurlijk begonnen we met het Hermann-Hesse-Museum, we slenterden door de historische binnenstad en bewonderden de Nagoldbrug – op de middenpijler ervan is in de 14e eeuw de gotische brugkapel St. Nikolaus gebouwd. Vervolgens met de trein terug. Het stationnetje telde juist één spoor!!!

Aan alles komt een eind, ook aan een reis naar het Zwarte Woud. En zo pakten we weer een ICE richting Antwerpen. Met een tussenstop van 1/2 uur in Mannheim. Juist genoeg om een park in Jugendstil te bewonderen, de Friedrichsplatz, waaraan ook het concert- en congresgebouw Rosengarten en de Kunsthalle Mannheim palen. Er staat een 60 meter hoge neobarokke watertoren in uit 1889, ontworpen door Gustav Halmhuber. Hierover binnenkort meer, want in 2010 keerden we er terug.

Meer foto’s onder Stadsfoto’s, bovenaan de pagina.

In april 2005 gingen we een paar dagen naar Trier. We logeerden in Residenz Hotel am Zuckerberg, dat midden in het oude centrum ligt. We hadden de ruimte: een slaapkamer, een keuken, een halletje, een badkamer en een zitkamer. Het meubilair was iets minder. Het appartementje was betaalbaar omdat het deel uitmaakte van een bejaardencomplex. Dat zie je wel meer in Duitsland: een mix van hotel-appartementen en service-flats. Als ik even kan, kies ik voor zo iets: rust en ruimte en een aangename sfeer. En op de Veemarkt hadden we al snel een stamcafé gevonden. Wat wil je nog meer?

Ik had vier kaartjes afgedrukt van de stad en een 40-tal zaken gevonden die ik wel wilde zien. Je vindt die meeste van die zaken ook terug op de uitstekende website van de Stad Trier.

Trier (Frans: Trèves, Luxemburgs: Tréier, Latijn: Augusta Treverorum) is de oudste stad van Duitsland. De stad ligt op de rechteroever van de Moezel en heeft circa 100.000 inwoners. De opdracht tot de bouw van de stad werd gegeven door de Romeinse keizer Augustus in 16 v.Chr. De stad heette oorspronkelijk Augusta Treverorum en was bedoeld als hoofdstad van de Romeinse provincie Belgica Prima. Gedurende enige tijd was het de hoofdstad van het West-Romeinse Rijk.

Trier is een centrum van wijnhandel en heeft een belangrijke functie als winkelcentrum voor een grote regio.

Trier is ook bekend als geboorteplaats van Karl Marx. Zijn geboortehuis is thans ingericht als museum: het Karl Marx-huis.

De meeste bezienswaardigheden – zoals de pronkstukken van de in totaal negen UNESCO-werelderfgoederen – staan gewoon in de stadskern, ideaal te combineren met een winkelpauze of een moment van bezinning bij een glas Moezelwijn op het middeleeuwse marktplein. Bij het 500 meter verder gelegen amfitheater beginnen de wijngaarden al.

De Grote Markt (Hauptmarkt) van Trier is een van de mooiste stadspleinen (innerstädtische Plätze) van Duitsland. Op het plein bevindt zich het Marktkruis, dat stamt uit 958, en dat het symbool was van het verkrijgen van marktrechten. Aan het plein staan schitterende panden in verschillende stijlen. Het geheel wordt gedomineerd door de St. Gangolfkerk (gewijd in 1459).

De Romeinse bouwwerken Porta Nigra, basiliek, keizerthermen en amfitheater
Het beroemdst zijn de Porta Nigra, indrukwekkend door zijn hoogte met de kolossale zwarte zandsteenblokken en de Romeinse paleisaula, de basiliek, de grootste ruimte die uit de klassieke Oudheid is overgebleven. De keizerthermen behoorden tot de grootste badinrichtingen in het Romeinse Rijk en kunnen ook ondergronds verkend worden. In het amfitheater, de arena voor gladiatoren en dierengevechten aan de voet van de Petrisberg, gingen vroeger 20.000 mensen volledig uit hun dak tijdens de spannende gevechten. Hier en in de keizerthermen vindt tegenwoordig het “Festival der klassieke Oudheid” (Antikenfestspiele) plaats.

Dom, Liebfrauenkirche
De huidige Dom van Trier bevindt zich op de plek waar voorheen een paleis van Constantijn stond en bevat nog een Romeinse kern. In deze kathedraal zijn kunst en architectuur uit een periode van ruim 1650 jaar te zien. Direct hiernaast staat de oudste gotische kerk van Duitsland, de in de 13e eeuw gebouwde Liebfrauenkirche.

Zurlauben
Aan de oever van de Moezel, direct aan de Kaiser-Wilhelm-Brücke gelegen, kunt u het betoverende straatje Zurlaubener Ufer met zijn aantrekkelijke gastronomische aanbod bezoeken. Sommige huizen werden reeds rond 1800 gebouwd en vormden een dorpje voor de vissersfamilies. Het authentieke karakter is tot op de dag van vandaag behouden gebleven.

Bronnen:
Stadt Trier – City of Trier – La Ville de Trèves
Wikipedia
Vakantieland Duitsland

U vindt 72 foto’s van Trier onder het tabblad “Citytrips”.

Vertrekkend vanuit zijn geboortestad Salzburg kun je tijdens deze fietstocht van ongeveer 339 km talrijke plaatsen bezoeken waar ook Mozart tijdens zijn reizen heeft verbleven. De tocht leidt je over de Chiemsee naar het Inntal. Van daaruit ga je via Noord-Tirol en een klein stukje Duitsland terug naar de Mozartstad. De route is deels vlak, deels heuvelachtig. Tussen het Inntal en Salzburg moet je wel een aantal steile stukken doen, maar na een bergje op volgt altijd een bergje af! Wij fietsten dit traject in september 2004. En het regende praktisch altijd!

Dag 1 – naar Salzburg

Vanuit München, waar we de dag daarvoor naartoe gevlogen waren, pakten we de trein naar Salzburg. We kwamen er vrij vroeg aan en hadden de hele dag om de stad te bezichtigen.

Salzburg telt bijna 150.000 inwoners en is daarmee de vierde van het land. De stad ligt aan de Salzach in de streek Flachgau nabij de grens met Duitsland. Salzburg is beroemd als de geboortestad van Mozart en organiseert ’s zomers de Salzburger Festspiele. De binnenstad staat in zijn geheel op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Ze wordt gedomineerd door barokgebouwen, waaronder de dom, en door de vesting Hohensalzburg, een middeleeuwse burcht op een heuvel 120 m boven de stad.

Het oudste monument van Salzburg is de benedictijnerabdij St. Peter (Stift Sankt Peter), dat geldt als het oudste klooster van Oostenrijk en de oudste bibliotheek van het land herbergt. De romaanse stiftskerk heeft een rococo-interieur.

De geschiedenis van de dom van Salzburg gaat terug tot 774, toen de eerste basiliek werd voltooid. De romaanse dom brandde in 1598 echter af en werd vervangen door de huidige barokke kerk uit 1611, die werd ontworpen door Vincenzo Scamozzi en Santino Solari. De 71 meter hoge koepel werd in de Tweede Wereldoorlog door een vliegtuigbom getroffen. De restauratie was in 1959 voltooid.

De bouw van de vesting Hohensalzburg begon in 1077. Deze omvangrijke vesting is het symbool van de stad. Ze werd slechts één keer belegerd (in 1525/26) en is in goede staat bewaard gebleven. Sinds 1900 is het complex met een kabeltrein te bereiken.

Het geboortehuis van Mozart staat aan de Getreidegasse en is een museum.

Vermeldenswaard zijn ook het rococoslot Leopoldskron uit 1740, het barokke slot Mirabell uit 1606 en de Franciscanerkerk, een romaanse kerk met een barokke façade. Verder klommen we de Kapuzijnerberg op, bezochten we het St. Sebastiaankerkhof, bekeken we de Pegasusfontein, de Dwergentuin, het St. Peterskerkhof en aten we ’s avonds gezellig op een terras langs de Salzach. Al bij al een mooie dag.

Dag 2 – Salzburg – Omgeving Chiemsee (ca. 64 km)

Op de eerste dag fietsten we langs de Salzach naar Oberndorf (beroemd om de Stille Nacht Kapel). Nadat we de oude stadskern van Laufen hadden bezichtigd (op de andere oever van de Salzach), fietsten we het binnenland in naar het warmste meer van Oberbayern, de Waginger See. Via Nussdorf bereikten we de Chiemsee.

Dag 3 – Chiemsee – Wasserburg (58 km)

In de Chiemsee liggen enkele eilandjes: Fraueninsel (15,5 ha), Herreninsel (238 ha groot), Krautinsel (3,5 ha) en Schalch (22 m2). We weken daarom van de route af en namen een boot in Gstadt, zodat we de twee belangrijkste eilanden konden bezichtigen.

Op Fraueninsel vind je een nonnenklooster dat gesticht werd in de achtste eeuw en er ligt een schilderachtig vissersdorpje. Op Herreninsel staat een schitterend paleis van Ludwig II van Beieren, dat wegens geldgebrek nooit voltooid werd. Wat er wel werd afgemaakt, is indrukwekkend: bijv. de spiegelzaal. Het paleis had een replica van Versailles moeten worden.

Dan van Prien terugfietsen naar Gstadt en via Breitbrunn en Amerang naar Wasserburg.

Dag 4 – Wasserburg – Kufstein (67 km)

Na een wandeling door Wasserburg fietsten we de hele dag langs de Inn. We bereikten Kufstein via Rosenheim. In Rosenheim en omgeving namen we geen foto’s, want het regende pijpestelen. Om er toch een indruk van te geven toon ik drie foto’s van Wikipedia. In Kufstein lag ons hotel bovenop een steile berg. Halfweg kon ik niet meer, ik gaf het fietsen op en ging te voet verder.

De kleine tiroolse stad Kufstein , de ”Perle Tirols”, ligt aan de voet van het beschermde natuurgebied ”Zahmen” en ”Wilde Kaiser” en direct aan de “groene” Inn. Merkteken van de stad is de Vesting Kufstein. In een van de torens van de burcht staat een groot pijporgel, het Heldenorgel genaamd. Iedere dag om 12 uur ’s middags wordt een kort orgelconcert gegeven van circa vijftien minuten ter nagedachtenis aan de gevallenen in beide wereldoorlogen en de slachtoffers van zinloos geweld. Het bijzondere aan dit orgel is dat er een open verbinding van de toren naar buiten is zodat het orgel tot circa zes kilometer ver in het dal te horen is.

Het Auracher Löchl en de Römerhofgasse zijn een onderdeel van het oude stadsgedeelte van Kufstein, die ook de moeite waard zijn. Ook zijn we nog in een tent beland, waar een groot feest werd gehouden. En het regende, regende, regende…

Dag 5 – Kufstein – St. Johann (ca. 45 km)

De eerste kilometers fietsten we nog langs de Inn, daarna belandden we via Ebbs in het heuvelige landschap van de Kaiserwinkl . We passeerden het plaatsje Walchsee en fietsten over Waidach naar Kössen. Uiteindelijk bereikten we ons hotel in St. Johann, dat vlak bij de Dekanatspfarrkirche Maria Himmelfahrt was opgetrokken. We bezochten het stadje en namen de kabelbaan om van het landschap te genieten.

Dag 6 – St. Johann – Bad Reichenhall (48 km)

Vandaag fietsten we eerst naar Waidring en vervolgens naar Lofer. Vanuit Lofer fietsten we langs de Saalach over Unken en Schneizlreuth naar het kuuroord Bad Reichenhall. We logeerden in Hotel-Gasthof Bauerngirgl in Bayerisch Gmain. Om er de geraken moesten we vele hindernissen overwinnen, vandaar dat we onszelf op enige frisse pinten trakteerden. Zalig op het terras…

Dag 7 – Bad Reichenhall – Berchtesgaden (ca. 23 km)

Een heel klein stukje maar tot Berchtesgaden, dat aan de voet van de Watzmann ligt. Hier gingen de Beierse koningen op vakantie! Tijdens de tweede wereldoorlog was het andere koek: toen vertoefden Hitler en andere hoge nazi’s op de Obersalzberg, vlakbij Berchtesgaden (zie het artikel over de fietstocht Bodensee-Königssee).

En weer regende het…

Dag 8 – Berchtesgaden – Salzburg (ca. 27 km)
Van die dag herinner ik me alleen nog dat het stortregende en dat ik de huisdraak kwijtgeraakt ben. Die vond nl. altijd dat ik te traag reed, en hij fietste me daarom voortdurend los. Totdat ie dus verdwenen was, met het fietsboekje waar de routes in stonden. Dat was zo’n 10 km van Salzburg. Ik was razend, zo razend dat ik al vloekend en tierend de borden voor autoverkeer ben gevolgd (wat anders – ik zag ook geen fietsschildjes meer) en zo op een super-autoweg ben beland, die ik met ware doodsverachting in de stromende regen tot in Salzburg ben afgefietst. Ze konden me wat…

Ik kwam totaal verkleumd in het hotel aan, en moest daar nog meer dan een uur op mijn gade wachten – die ik natuurlijk met genoegen de huid vol heb gescholden.

Info:
Organisator: Austria Radreisen - zorgde voor hotels en vervoer bagage

Boekje: Mozartroute van Bikeline

Kledij: Als je pech hebt: een regenbroek en regenjas!

Foto’s: U vindt 67 foto’s onder het tabblad “Fietsfoto’s” bovenaan de pagina