Maar dit dorp heeft één bijzondere attractie: de St. Georgkirche (1350), waar nog een authentiek beenderhuis (1720) van over is gebleven. Daar werden de beenderen bewaard die uit het kerkhof opgegraven waren, om plaats te maken voor nieuwe doden. En op het tongewelf van dat ossuarium bevindt zich een heel mooie dodendans!

De opdracht tot het schilderen ervan werd in 1723 gegeven door de pastoor van Bleibach, Martin Schill. De dans bestaat uit 34 afbeeldingen in olieverf, waarbij de schilder (men vermoedt Johann Jakob Winter) zich geïnspireerd heeft op de dodendansen van Bern en Basel. De afbeeldingen zijn voorzien van spreuken, die ons duidelijk maken dat de dood niemand vergeet. Men denkt dat de spreuken afkomstig zijn van de Oostenrijkse edelman von Scherer. Die werd door zijn familie verstoten nadat hij zich tot het katholicisme had bekeerd. Hij leefde eerst in Freiburg en vond daarna een betrekking in Bleibach, als leraar.

De volledige reeks foto’s zal gepubliceerd worden op mijn andere fotoblog “De Laatste Halte“. Het wit onderaan de foto’s is de witgekalkte muur. Jammer genoeg zijn niet alle foto’s even scherp en soms was er een hinderlijke lichtinval. Maar ik denk toch dat deze collectie vrij uniek is (op het web is er niet zo heel veel materiaal over te vinden).

Na een voormiddag Bleibach was er nog tijd over voor een wandelingetje. Dus pakten we de bus en gingen naar de huisberg van de Freiburger.

De Schauinsland is een 1284 meter hoge berg in Freiburg im Breisgau. Je komt er vrij gemakkelijk met het openbaar vervoer. Je kunt de top van de berg bereiken door een twaalf kilometer lange weg vol haarspeldbochten of je kunt de kabelbaan nemen, die je in een kwartier van dalstation “Horben” naar de top brengt. De baan is 3600 meter lang.

Wij pakten de kabelbaan en gingen te voet terug naar Horben. Dat was toch zo’n drie uur afdalen en soms was het paadje wel erg bezaaid met wortels en keien! Maar het was heerlijk en ik raad het iedereen aan.

Vanaf de top kun je ook veel langere wandelingen maken van 6 tot 8 uur. Voor elk wat wils dus!

Meer foto’s onder de TAB “Citytrips”.

Dus begonnen we met de Feldberg (de hoogste berg van het Zwarte Woud). Als je met de trein komt rijdt daar een bus rechtstreeks naar toe. We dachten met de kabelbaan omhoog te gaan en vanuit de top een wandeltocht te maken, zoals in Schauinsland. Maar dat was buiten de waard gerekend: de kabelbaan was kapot. Dus gingen we maar te voet.

Indien ik echt een hartziekte had gehad, dan was ik er die dag zeker in gebleven. Ik wandel niet zo heel erg goed en stijgen kan ik al helemaal niet. Bovendien was het 34°C. Ik dacht er tot drie keer aan op te geven en terug naar beneden te gaan. Maar koppig als ik ben sleepte ik me naar boven, terwijl ik reutelende ademstoten produceerde en mijn hart dubbel zo snel klopte als normaal (als het geen drie keer was!). Het was vreselijk. Maar opgeven zou mijn dag pas echt verpest hebben en uiteindelijk heb ik de top dan toch bereikt, waar ik met een schitterend uitzicht werd beloond.

Eigenlijk was Titisee daarna een afknapper. Zoiets als Overmere-Donk maar dan veel groter. De beschrijving van Overmere gaat volledig op: De “Donk” is ook een toeristische trekpleister: tijdens de zomer kan men er spelevaren met roei- of motorbootjes, er is een wekelijkse markt alsook talrijke tavernes met terrasjes en restaurants waar men de lekkere paling kan proeven..

Krek hetzelfde voor Titisee, een erg commerciële bedoening dus, met veel souvenir-rommelwinkeltjes, veel terrasjes en ook… veel koekoeksklokken. Jawohl!

Het was nog net te pruimen omdat we er op een zondag naar toe zijn gegaan en dat toch meestal dode dagen zijn tijdens vakantietrips. Maar toch niet voor herhaling vatbaar. We waren beter de hele dag op de Feldberg gebleven…

Meer foto’s onder de TAB “Citytrips”.

Mooi uithangbord, ergens in Antwerpen

Duiven in het Stadspark

Markt, Stadhuis aka ‘t Schoon Verdiep

Groenplaats – Volksdansen

Groenplaats: Al is het crisis wereldwijd – Hier ben je weinig euro’s kwijt

St.-Jansplein – Standbeeld vervaardigd door Panamarenko

Uiteraard wordt dat album regelmatig bijgewerkt: ik loop immers vaak met mijn fototoestel door de stad…
En ook met de GSM (ja ik heb er een, maar ik gebruik die niet in de trein, hij dient enkel voor noodgevallen) durf ik wel eens een foto maken. Dat lukt buiten redelijk goed…

Hun publicaties in het algemeen zijn op deze bladzijde te vinden:

http://www.monument.irisnet.be/nl/sensibi/publication.htm

De wandelingen staan hier:

http://www.monument.irisnet.be/nl/sensibi/pubfolders.htm

Je vindt er twee wandelgidsen over de eerste en de tweede omwalling van Brussel. Per gemeente van het gewest is bovendien een tweetalige brochure met rijkelijk geïllustreerde kaarten te downloaden. Die brengen de stedenbouwkundige evolutie in beeld. Bovendien bevatten ze één of meerdere wandeltochten waarop men het erfgoed dat ons dagelijks omringt kan verkennen.

En als je moe bent, zijn er talloze plekjes om uit te rusten…

Used with  permission of www.hotels-belgium, www.trabel.com
& www.arakea.com‘.  All rights reserved.