Berchtesgaden – Königssee

En de dag daarop bereikten we eindelijk de Königssee, het eindpunt van onze tocht. We moesten een bootje nemen vanuit Schönau am Königssee.

Qua toerisme leek het daar verdacht veel op Titisee – niet te doen, dus.  Overal toeristen en overal kraampjes met rotzooi.

Maar wel een mooi landschap. Het Duitse verkeersbureau zegt hierover: “De bedevaartkerk met zijn rode koepeldaken staat voor het indrukwekkende decor van de berg Watzmann. Omgeven door het smaragdgroene water van de Königssee heeft hij sinds de romantiek tal van landschapsschilders geïnspireerd.”

St. Barthelomä

Als in een prentenboek ligt de bedevaartkerk voor het bergpanorama van de Watzmann op een landtong in de smaragdgroene Königssee. Wanneer de stuurman tijdens de overtocht op zijn trompet blaast, klinkt de wereldberoemde echo van de Königssee – verder heerst hier een heerlijke rust. Rode koepeldaken en uivormige torenkoepels sieren de buitenkant, het interieur van de barokke kerk is een weerspiegeling van de Salzburger Dom. Hier heeft men een prachtig uitzicht op de oostelijke helling van de Watzmann.

‘s Avonds bekeek ik de tijdens de fietstochten opgelopen schade: een bult zo groot als een tennisbal op mijn linkerarm – zonder twijfel van een wesp. Een mijn benen stonden ook vol beten en blauwe plekken. Een echte doe-vakantie.

Peter eet weer iets vettigs!

Het hotel blijkt te zijn ingenomen door een 40-tal doofstommen, die absoluut niet geluidloos zijn…